Pan Asian Awards

Cystine Carreon (1973) is een Filipijns-Nederlandse actrice, zangeres en stemactrice. Opgeleid als violiste aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, bouwde ze een veelzijdige carrière op in theater, televisie en film.

Ze speelde in musicals als Miss Saigon, Grease en Dear Evan Hansen. Voor herkenbare rollen zoals Rizzo in Grease ontving ze in 2007 de Johnny Kraaijkamp Musical Award. Bij het grote publiek werd ze bekend als Tippiwan in de hitserie Gooische Vrouwen, al zet ze haar platform inmiddels bewust in om te reflecteren op de stereotypering van die rol.

Daarnaast is haar stem te horen in talloze animatiefilms en games, zoals Bluey en de Uncharted-reeks. Sinds 2009 zet zij zich in als ambassadrice van Save the Children, en na de verwoestende tyfoon in 2013 bood zij via Giro555 persoonlijk hulp in haar geboorteland.

In 2025 vertolkte ze de hoofdrol in de radicale bewerking van Madama Butterfly door Theater Oostpool, waarmee zij Aziatische stereotypen doorbrak. In het seizoen '26-'27 speelt ze in Romeo en Julia en kruipt ze in de huid van Cruella in 101 Dalmatiërs. Met haar grensverleggende werk en grote maatschappelijke betrokkenheid maakt zij zich hard voor wezenlijke representatie binnen de Nederlandse cultuur en media.

Fotocredits: Anne van Zantwijk

‍

Hariëtte Mingoen, geboren in Suriname (1954), studeerde zij niet-westerse sociologie aan de Universiteit Leiden. Haar loopbaan bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken bracht haar van ontwikkelingssamenwerking, buitenlandse betrekkingen tot opdrachten voor de Internationale Arbeidsorganisatie.
Sinds 1993 is Mingoen actief binnen de Javaans-Surinaamse gemeenschap in Nederland. Eerst in Den Haag, als voorzitter van stichting Rukun Budi Utama en in 2000 van Stichting Herdenking Javaanse Immigratie (STICHJI). Met onderzoek, publicaties, lezingen en herdenkingsprojecten brengt zij de geschiedenis van Javaanse contractarbeid en de ervaringen van Javaanse Surinamers onder de aandacht. Met het project Meer dan een nummer maakte zij tastbare sporen van Javaanse contractarbeid in Nederland zichtbaar. Zij zette zich in voor de restauratie van graven van contractarbeiders, het behoud van de begraafplaats in Sint-Michielsgestel en de oprichting van een herdenkingsmonument.
Mingoen schrijft over migratie, identiteit en cultureel erfgoed, alleen én in samenwerking met andere auteurs. Haar inzet draait om documentatie, erkenning en overdracht van geschiedenis en erfgoed. Mingoen zet zich ook in voor bredere erkenning van contractarbeid. Als lid en vertegenwoordiger van de Javaanse gemeenschap binnen het Collectief Contractarbeid werkt zij samen met vertegenwoordigers van de Chinese en Hindoestaanse gemeenschappen. Het collectief vraagt aandacht voor de onderbelichte geschiedenis van contractarbeid en voor een volwaardige plek ervan in het Nederlandse collectieve geheugen.

‍

Njord Pattiasina is sociaal ondernemer met Molukse en Nederlandse roots. Opgegroeid in Groningen en als eerste binnen zijn familie universitair opgeleid, studeerde hij bedrijfskunde en politicologie (cum laude). Sindsdien combineert hij ondernemerschap met maatschappelijke impact.

Zijn internationale carrière bracht hem naar Afghanistan, waar hij lokale ondernemers ondersteunde, en Curaçao, waar hij als management adviseur bij Berenschot bijdroeg aan de ontwikkeling van een nieuw ziekenhuis. Later hielp hij als commercieel directeur innovatieve medicijnen wereldwijd beschikbaar te maken in 80 landen en gaf hij leiding aan duurzaamheidsplatform Nudge.

In 2021 richtte hij Arbeidsmatchplatform op, dat personeelstekorten in de energietransitie aanpakt door te matchen op skills in plaats van cv's: een methode die in 2026 is geadopteerd door de grootste technische brancheverenigingen van Nederland.

Daarnaast is hij commissaris bij Rabobank Amsterdam en toezichthouder bij Dynamo. Met zijn doelgerichte ondernemerschap creëert hij kansen voor mens, arbeidsmarkt en maatschappij.

Fotocredits: Liesbeth Dinnissen

‍

Mr. dr. Munish Ramlal (Rotterdam, 1982) is rechtssocioloog, mediator en sinds 2021 ombudsman van de Metropool Amsterdam. Vanuit zijn Surinaams-Hindostaanse achtergrond zet hij zich in voor rechtvaardigheid, menselijke waardigheid en een overheid die haar inwoners daadwerkelijk dient.

Eerder werkte hij bij de Nationale ombudsman en de Autoriteit Persoonsgegevens. Als metropoolombudsman beschermt hij inwoners in acht gemeenten tegen onbehoorlijk overheidshandelen. Met laagdrempelige initiatieven zoals de ‘Ombulance’ brengt hij ondersteuning rechtstreeks naar de wijken. Daarnaast komt hij krachtig op voor burgers die vastlopen in het systeem: zo hielp hij succesvol bij het oplossen van torenhoge boetes voor vakantieverhuur.

In 2022 ontving hij de Eberhard van der Laan Mediation Award voor zijn verbindende aanpak. Daarnaast is hij voorzitter van de Raad van Toezicht van Oxfam Novib en bestuurslid bij Kifid en de Nederlandse Juristen Vereniging. Met zijn werk verbindt hij juridische expertise aan maatschappelijke betrokkenheid en mensgericht leiderschap

Fotocredits: Roos Trommelen

‍

Yomi studeerde Culturele Antropologie en Bestuurs- en Organisatiewetenschap. Zij werkte in verschillende functies bij een groot onderzoeksinstituut, de laatste jaren was ze zakelijk directeur. In 2023 maakte ze de overstap naar de feministisch, juridische organisatie Bureau Clara Wichmann (BCW). Onder haar leiding werkt de organisatie aan de transitie naar een intersectioneel-feministische organisatie. BCW gebruikt het recht als instrument om de positie van vrouwen in Nederland te verbeteren en gendergelijkheid en -rechtvaardigheid te bewerkstelligen. Het verbreden van het netwerk, juridisch en maatschappelijk, het diverser en inclusiever maken van de organisatie, het inzetten van het privilege van BCW voor groepen vrouwen die in het verleden over het hoofd werden gezien en het daarmee realiseren van de missie om er voor alle vrouwen te zijn staan centraal in haar werk.

‍

Erik Versnel – Directeur Rabobank Amsterdam
“Mijn Indische roots hebben mij geleerd hoe belangrijk het is om ergens bij te horen, gezien te worden en gelijke kansen te krijgen. Die overtuiging vormt de rode draad in mijn maatschappelijke betrokkenheid.”
Als directeur van Rabobank Amsterdam zet Erik Versnel zich in voor een inclusieve stad waarin afkomst, achtergrond of sociaaleconomische positie niet bepalen welke kansen je krijgt. Vanuit de coöperatieve gedachte verbindt hij ondernemers, maatschappelijke organisaties en gemeenschappen om economie, brede welvaart en inclusie te versterken.
Hij stimuleert inclusief ondernemerschap via programma’s als FEM-START, Boost Your Business en Patta Academy, waarmee nieuw ondernemerstalent kansen krijgt om te groeien.
Als lid van de Raad van Toezicht van de Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA), aanvoerder van de Ambassadeurs tegen Armoede en lid van het doorbraakteam Werk en Lokale Economie van Masterplan Zuidoost werkt hij aan kansengelijkheid, talentontwikkeling en economische perspectieven. Ook maakt Erik zich sterk voor inclusie in de sport, waar iedereen zichzelf moet kunnen zijn.

Zijn persoonlijke missie: bruggen bouwen tussen verschillende werelden en ervoor zorgen dat iedereen de kans krijgt om mee te doen én vooruit te komen

‍

Hilbrand Westra (Seoul, 1969) is opleider, coach en oprichter van de School voor Systemisch Bewustzijn. Dit is het enige instituut in Nederland dat dit vakgebied als officiële studierichting aanbiedt. Zelf geadopteerd uit Zuid-Korea zet hij zich al ruim 35 jaar in voor de positie en erkenning van geadopteerden en Aziatische Nederlanders. Na een carrière als interim-directeur in het bedrijfsleven en onderwijs, schoolde hij zich vanaf 2003 om tot systemisch traumatherapeut.

Als pionier in inter- en transcultureel systemisch werk begeleidt hij professionals en cliënten bij vraagstukken rondom afkomst, familie en migratie. Hij bracht begin 2000 de eerste transculturele familieopstellingen naar Amsterdam en richtte diverse organisaties op voor de Aziatische community. Vanuit zijn achtergrond in HRM en sociologie combineert hij een zakelijke basis met diepe therapeutische expertise. Zijn internationaal geprezen, confronterende aanpak daagt gemakzucht uit met gevoelige vragen om optimale potentie te bereiken en ruimte te maken voor onderbelichte verhalen.

Als ondernemer richt hij zich sinds 2018 ook op mannenwerk in Nederland en Vlaanderen, waarmee hij specifiek steeds meer Aziatische mannen bereikt in hun persoonlijke ontwikkeling. Zijn langdurige maatschappelijke inzet is breed erkend; naast VN-oorkondes voor vredesoperaties in Bosnië (1995) werd hij in 2015 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Fotocredits: Aisha Kaars

Yan Ting Yuen (Hongkong) is een bekroonde filmmaker, regisseur, producent en scenarioschrijver. Op zesjarige leeftijd verhuisde ze naar Nederland. Al ruim twintig jaar vertelt ze verhalen waarin culturele identiteit, geschiedenis en maatschappelijke vraagstukken samenkomen.

Haar regiedebuut Chin.Ind. (2001) werd genomineerd voor een Gouden Kalf. Met Yang Ban Xi – De 8 Modelwerken (2005) ontving ze een nominatie op het Sundance Film Festival. Haar documentaireserie Het Geheim van de HEMA (2012) bereikte een breed publiek, terwijl De Keuze van mijn Vader (2017) haar familiegeschiedenis belichtte.

In 2018 won ze de journalistieke prijs De Tegel voor De Achtste Dag, over de redding van FORTIS/ABN Amro en de financiële crisis van 2008. Recentelijk schreef ze mee aan het Gouden Kookboek 2023, opende ze Cinemasia 2024 met de telefilm Happy Palace, en in januari 2027 verschijnt haar nieuwste hybride documentaireserie We Need to Talk About Sex op televisie.

Als mede-oprichter van het collectief Docmakers en adviseur voor Europese filmfondsen is zij bovendien een cruciale wegbereider en mentor voor intersectionele en transculturele cinema in Europa.

Fotocredits: Masha Osipova

Hong Zhao (China, 1966) is voormalig topvolleyballer en bondscoach van het Nederlandse dameszitvolleybalteam. Haar uitzonderlijke sportcarrière bracht haar naar zowel de Olympische als de Paralympische Spelen, waar ze voor twee verschillende landen uitkwam.

In 1988 won ze met China olympisch brons in Seoul. Na haar komst naar Nederland werd ze tweemaal landskampioen met Olympus Sneek. Een knieblessure beëindigde haar reguliere volleybalcarrière, maar via het zitvolleybal keerde ze terug op het hoogste niveau. In 2016 vertegenwoordigde ze Nederland op de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro.

Sinds 2020 is ze bondscoach van het Nederlandse dameszitvolleybalteam, waarmee ze in 2025 Europees zilver behaalde en recent als negende eindigde op het WK in China. Daarnaast is ze als trainer en coach succesvol verbonden aan ZV Sneek en VC Sneek. Daarnaast zet ze zich als ambassadrice van het Foppe Fonds en Sport-Friesland in voor inclusiviteit en toegankelijkheid binnen de sport.

Fotocredits: Ronald Hoogendoorn/Nevobo

Micky Chen is ondernemer, engineer en mede-oprichter van HerFuture, de grootste community voor technisch vrouwelijk talent. Ze is geboren in Nepal en kwam op jonge leeftijd naar Nederland. Ze studeerde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en de Universiteit van Amsterdam en publiceerde onderzoek op ICSE (International Conference on Software Engineering).

Na een corporate carrière bij een groot techbedrijf koos ze voor het ondernemerschap. Samen met haar zus Linky bouwde ze HerFuture uit tot een community van meer dan 10.000 vrouwelijke engineers, developers, data scientists en andere technische professionals en studenten, van junior tot senior. HerFuture zet zich in voor meer vrouwen in techniek, met een strategie die volledig op technologie is gebouwd. Een zelfgebouwde app, data en events versterken elkaar: rolmodellen staan centraal in storytelling en content, events brengen talent en werkgevers persoonlijk samen, en de app houdt die verbinding het hele jaar door levend. Die formule werkt: grote werkgevers als KPN, Rabobank, ING en Deloitte werven via HerFuture structureel technisch vrouwelijk talent. Inmiddels maken meer dan 60 toonaangevende bedrijven gebruik van HerFuture, is het venture capital-backed en volgde in 2026 de uitbreiding naar het Verenigd Koninkrijk.

Haar missie: meer technisch vrouwelijk talent een plek geven, en bedrijven helpen dat talent voor de lange termijn aan zich te binden. Micky ontving de Rotterdam School of Management Alumni Achievement Award, en haar werk met HerFuture werd onder meer erkend met de 010 Inclusief Award, de Dianne Bevelander Prize, een plek in de KvK Innovatie Top 100 en de MT/Sprout 30 Inclusive Leaders.

‍

Dr. Shivant Jhagroe is onderzoeker, schrijver, muzikant en universitair docent aan de Universiteit Leiden. Wat hem typeert is zijn kritische, dekoloniale blik op de duurzaamheidstransitie: hij kijkt verder dan oppervlakkige 'groene' oplossingen. Zijn werk richt zich op ecologische rechtvaardigheid, kolonialiteit en sociale ongelijkheid. Vanuit zijn Indo-Caribische achtergrond onderzoekt hij hoe duurzaamheid en klimaatbeleid verweven zijn met macht, privilege en maatschappelijke structuren.

In zijn boek Voorbij Duurzaamheid (2024) pleit hij voor fundamentele systeemverandering, waarbij ecologisch herstel en sociale rechtvaardigheid samengaan. Hij laat zien hoe een morele fixatie op duurzaamheidsverhalen, zoals rond elektrische auto's of ecotoerisme, ons doet vergeten hoe diep duurzaamheid verweven is met kapitalisme en witheid. Jhagroe maakt hierin het verschil door gemarginaliseerde groepen en de natuur zelf een stem te geven in het transitiedebat. Als NIAS Fellow (2026) onderzocht hij hoe diasporagemeenschappen via voedsel, cultuur en tradities verbondenheid met de natuur creëren.

Zijn werk leverde hem een plek op in de MT/Sprout Inclusive 30. Daarnaast is hij actief als bestuurder en componeert en produceert hij muziek binnen het dekoloniale kunstcollectief CTRL+ALT+. Met zijn veelzijdige werk draagt hij bij aan een samenleving waarin zorg voor mens en natuur centraal staat.
‍
Fotocredits: Nina Akollo

‍

Pao Hui Kao (Taiwan, 1987) is een Taiwanese-Nederlandse kunstenaar en ontwerper, gevestigd in Eindhoven. Ze transformeert kwetsbaar papier tot sculpturale meubels en kunstobjecten, waarbij traditionele ambachtelijke technieken en materiaalinnovatie samenkomen.

Na haar studie Industrial Design in Taipei vervolgde ze haar opleiding aan Design Academy Eindhoven. Met haar Paper Pleats-serie ontwikkelde ze een techniek waarbij kalkpapier en rijstlijm worden omgevormd tot stevige, functionele designobjecten. In haar Lacquer Leaf-serie combineert ze papier met traditionele Japanse urushi-lak, een techniek die ze ontdekte toen ze kintsugi leerde in Japan.
Haar meditatieve werk verwierf grote internationale erkenning. In 2022 was ze finalist voor de LOEWE FOUNDATION Craft Prize en in 2023 werd ze door Homo Faber geselecteerd als meesterambachtskunstenaar. Met haar eerste grote solotentoonstelling 25 Seasons: Landscapes of Paper and Lacquer en haar residentie bij het EKWC (2026) blijft ze de grenzen tussen kunst, ambacht en design verkennen.

Chingiskhan Kazakhstan (Astana, Kazachstan) is serieondernemer en investeerder, gevestigd in Amsterdam. Op 17-jarige leeftijd verhuisde hij naar Nederland om te studeren. Inmiddels heeft hij zich ontwikkeld tot een innovatieve ondernemer binnen de mobiliteitssector.

In 2019 richtte hij samen met Max Schalow SELANA op. E-steps waren in Nederland verboden, en in plaats van een bestaande markt te betreden besloot Chingiskhan de markt zelf te veranderen. Zes jaar lang werkte hij met ministerie, RDW en Tweede Kamer aan een nieuwe voertuigcategorie, wat in 2025 leidde tot de introductie van de eerste officieel goedgekeurde elektrische step van Nederland. Eerder was hij medeoprichter van deelfietsplatform bondi, dat binnen vier maanden uitgroeide tot een netwerk van ruim 100.000 gebruikers in acht steden.

Daarnaast is hij medeoprichter van FounderFuel, Amsterdam Tech Week en Fleetser, waarvan inmiddels 30.000+ voertuigen zijn verkocht verspreid over meer dan 40 landen. Zijn ondernemerschap leverde hem een plek op in de Forbes 30 Under 30 Europe. Ook is hij benoemd tot EU Climate Ambassador.

Fotocredits: Wesley Verhoeve

Dr. ir. Cynthia Liem is universitair hoofddocent Trustworthy AI aan de TU Delft en sinds 2026 lector Responsible Digital Society aan Hogeschool Inholland. Als informaticus en klassiek pianist verbindt zij technologie, wetenschap en kunst met een sterke maatschappelijke betrokkenheid. Haar promotieonderzoek naar digitale muziektoegankelijkheid werd ondersteund door een Google European Doctoral Fellowship.

Haar onderzoek richt zich op verantwoorde en inclusieve kunstmatige intelligentie, met bijzondere aandacht voor algoritmische discriminatie, professionele integriteit en sociale rechtvaardigheid. Als expert en duider analyseerde zij in 2021 als eerste in Trouw het algoritme achter het toeslagenschandaal. Daarnaast adviseerde ze DUO over mogelijke algoritmische discriminatie en leidde ze als waarnemend chief diversity officer de ontwikkeling van een nieuwe gedragscode voor sociale veiligheid aan de TU Delft.

In 2021 werd zij benoemd tot lid van De Jonge Akademie van de KNAW. Haar werk werd bekroond met de Women in AI Diversity Leader Award en de Harper's Bazaar Dyson Pioneer Award.

Fotocredits: Marcel Krijger

‍

Mijn naam is Leroy Ranglek. Ik ben werktuigbouwkundig ingenieur en medeoprichter van Bamboi, een Amsterdams bedrijf met de missie om de papierindustrie te verduurzamen door houtvezels te vervangen door bamboe.

Ik studeerde Mechanical Engineering aan de Hogeschool van Amsterdam, met een specialisatie in productieprocessen, automatisering en technische innovatie. Tijdens mijn stage bij Smurfit Kappa Roermond Paper werkte ik aan de optimalisatie van een papiermachine door automatisering; voor mijn afstudeeronderzoek bij BambooLogic onderzocht ik bamboe als grondstof voor hygiënepapier.

Nog tijdens mijn studie richtte ik samen met Joseph Nickisch Bamboi op. Wat begon als studentenidee is uitgegroeid tot een internationaal opererende onderneming die bamboe-toiletpapier en andere hygiëneproducten levert aan consumenten in Nederland, België en Duitsland, en aan organisaties als UWV, Vattenfall, GVB, Stedin en het Van Gogh Museum.

Binnen Bamboi ben ik verantwoordelijk voor productontwikkeling, productieprocessen, internationale samenwerkingen en strategische groei. Mijn technische achtergrond helpt me duurzaamheid te vertalen naar praktische, schaalbare oplossingen.

Een van mijn belangrijkste prestaties is het uitbouwen van Bamboi van een studentenidee tot een bedrijf dat zowel huishoudens als de grootste werkgevers van Nederland bedient. Mijn uiteindelijke ambitie is om bamboe de nieuwe standaard in de papierindustrie te maken.

‍

Ajuna Soerjadi is filosoof en expert op het gebied van kunstmatige intelligentie en ethiek. Als oprichter van het Expertisecentrum Data-Ethiek helpt zij organisaties kritisch om te gaan met AI, met bijzondere aandacht voor algoritmische discriminatie en maatschappelijke ongelijkheid.

Voor de Staatscommissie tegen Discriminatie en Racisme deed zij onderzoek naar discriminerende risicoprofielen binnen de overheid. Haar werk richt zich op de vraag hoe technologie onze gezamenlijke waarden kan versterken in plaats van ondermijnen. AI-geletterdheid gaat volgens haar dan ook niet over simpelweg leren hoe je met de computer praat, maar over het doorzien van de maatschappelijke impact: wie profiteert van AI en wie draagt de lasten?

Op 17-jarige leeftijd werd Ajuna in 2017 verkozen tot Jonge Denker des Vaderlands. Haar werk wordt inmiddels nationaal en internationaal geprezen; zo werd zij in 2024 opgenomen in de lijst van 100 Brilliant Women in AI Ethics en ontving zij in 2025 de Responsible AI Leader Award van Women in AI Benelux.

Fotocredits: Nathania Margarita.

‍

Prof. dr. Kak Khee Yeung is vaatchirurg en hoogleraar Gepersonaliseerde Therapie in de Vaatchirurgie bij Amsterdam UMC. Op 39-jarige leeftijd werd zij de eerste vrouwelijke en jongste hoogleraar vaatchirurgie in Nederland. Sinds 2026 is zij president van de European Society for Vascular Surgery (ESVS), de Europese beroepsvereniging van vaatchirurgen, waar zij als 40-jarige de jongste president ooit en pas de tweede vrouw in deze functie is.

Haar onderzoek richt zich op het voorspellen en behandelen van vaatziekten via kunstmatige intelligentie en genetische gegevens. Dit doet zij om voor elke patiënt een behandeling op maat te kiezen en zo gevaarlijke situaties, zoals een gescheurde lichaamsslagader, te voorkomen. Zij leidt hierin grote Nederlandse en internationale consortia, waaronder het Europese project VASCUL-AID, met een totale onderzoeksfinanciering van circa €13 miljoen. Naast haar onderzoek ontving zij prestigieuze onderscheidingen zoals de KNAW Early Career Award en begeleidt zij jonge onderzoekers intensief bij hun professionele ontwikkeling.

Met haar Chinese achtergrond en uitzonderlijke carrière is zij een inspirerend voorbeeld voor jonge vrouwen en talenten met Aziatische roots binnen de medische wetenschap.

Fotocredits: Merel Waagmeester

‍

Farshida Zafar is Executive Director van het Erasmus Centre for Entrepreneurship BV (ECE), verbonden aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. ECE is een kennis- en valorisatiecentrum voor ondernemerschap en innovatie. In plaats van zelf bedrijven op te richten, ontwikkelt ECE de kennis, methoden en ecosystemen die bedrijven helpen de markt en de samenleving te bereiken.
Daarnaast is zij ad interim Executieve Director van het Erasmus Centre for Data Analytics (ECDA) aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, waar zij leidinggeeft aan de opbouw van data- en AI-ecosystemen via publiek-private samenwerking. Haar werk ligt op het snijvlak van wetenschap, technologie en praktijk: wat in onderzoek en onderwijs wordt ontwikkeld vertalen naar toegepaste, concrete waarde, en die vertaling laten aansluiten bij hoe mensen en organisaties werkelijk functioneren.
Haar werk is bekroond met nationale en internationale prijzen voor onderwijsinnovatie en in 2023 stond zij in de Inclusive 30 van M/T Sprout.
Zij is lid van diverse raden van advies en raden van toezicht. Haar focus ligt op hoe universiteiten, steden en bedrijven kunnen samenwerken zodat kennis de samenleving en de economie bereikt.

Fotocredits: Kat Moy

‍

Herdjie Zhou is een gaming- en AI-ondernemer en investeerder. Hij is vooral bekend als medeoprichter van Lucky Kat, een Nederlandse mobiele gamestudio die uitgroeide tot een internationale speler met meer dan 250 miljoen downloads. Onder zijn leiding bereikten de games wereldwijd de top 10 van de app stores, won de studio meerdere Dutch Game Awards en bracht Apple-CEO Tim Cook hen een persoonlijk bezoek, waarna het bedrijf eind 2021 werd overgenomen door een Zweedse beursgenoteerde onderneming.

Ook buiten de game-industrie verlegde hij grenzen als medeoprichter van de Benelux-franchiseketen 8tea5 en Inspire Food Company, de grootste online groothandel in bubble tea van Europa. Vandaag de dag verkent hij met een nieuw appbedrijf en zijn gamestudio Nophi Games de nieuwste mogelijkheden van kunstmatige intelligentie.

Vanuit zijn Wenzhounese achtergrond combineert Zhou technologie, creativiteit en commercieel inzicht om bedrijven te bouwen die een miljoenenpubliek bereiken. Van zijn ouders kreeg hij mee dat hard werken vanzelfsprekend is, en dat succes een manier is om moeilijkheden te overwinnen en vooruit te komen; dit vormt tot op de dag van vandaag de basis van alles wat hij bouwt.

‍

Qian van Binsbergen (+/- 1992) is waarschijnlijk geboren in Guiyang, China. Ze is documentairemaker en regisseur bij Omroep ZWART. Ze werd als kind uit China geadopteerd en groeide op in West-Zeeuws-Vlaanderen, boven een seksshop. Later studeerde ze Animation & Illustration aan Academie Minerva. Via animatie, montage, eindredactie, formatontwikkeling en regie ontwikkelde ze zich tot maker van journalistieke documentaires over macht, identiteit en beeldvorming.

Haar werk begint vaak bij iets persoonlijks, maar blijft daar zelden. Van daaruit onderzoekt ze grotere systemen: wie mag normaal zijn, wie moet zichzelf uitleggen, wie wordt geloofd en wie wordt weggezet als uitzondering? Ze combineert onderzoeksjournalistiek met humor en bevraagt perspectieven die we vaak als vanzelfsprekend beschouwen.

Ze maakte onder meer De Afhaalchinees (2023), Sexotisch (2024) en De Witte Man (2026). Met De Afhaalchinees: Thuisbezorgd (2025), won ze de Zilveren Nipkowschijf en de journalistieke prijs De Tegel (categorie: achtergrond)

Fotocredits: Merlijn Doomernik

Marcos Kueh (1995, Sarawak, Borneo) is een Maleisische textielkunstenaar en ontwerper, gevestigd in Nederland. In zijn werk verbindt hij traditioneel vakmanschap met industriële innovatie. Kueh gebruikt textiel als een krachtig middel om verhalen te vertellen en zet zich in om migranten een menselijk gezicht te geven. Hij doorbreekt eenzijdige culturele stereotypen en maakt ruimte voor eerlijke, gelaagde gesprekken over ontheemding, verbondenheid en overleven.

Geworteld in zijn Borneose afkomst onderzoekt Kueh met zijn grootschalige wandtapijten het debat over dekolonisatie vanuit het perspectief van trots en zelfacceptatie. Zijn werk daagt gevoelens van schaamte over de eigen identiteit uit en bevraagt het schuldgevoel dat kan ontstaan door anders te zijn. Door aangeleerde zelfafwijzing los te laten, nodigt hij ons uit om met meer compassie en empathie naar onszelf en de samenleving te kijken.

Kueh ontving de Ron Mandos Young Blood Award (2022) en werd tijdens de Dutch Design Awards uitgeroepen tot Young Designer of the Year (2023). Zijn werk werd tentoongesteld tijdens Manifesta 15 en maakt deel uit van de permanente collecties van het Stedelijk Museum Amsterdam en Museum Voorlinden.

Ook buiten Nederland wordt zijn werk regelmatig gepresenteerd, met name in Oost- en Zuidoost-Azië. Zijn werk was onder meer te zien in het Muara Art Museum in Kuala Lumpur, het Tainan Art Museum, Museum MACAN in Jakarta, het Gyeonggi Museum of Modern Art in Ansan en het Centre for Heritage, Arts and Textile in Hongkong.

Fotocredits to Chok Yue Zan

‍

Wendy Luong, beter bekend als Wendy the Food Scientist, leert zij als levensmiddelentechnoloog en ondernemer miljoenen mensen plantaardig koken. Ze groeide op in een Kantonees-Vietnamees gezin in Nederland, waar alles zelf werd gekookt omdat het eten dat haar ouders misten hier niet te koop was. Toen ze tijdens haar studie Food Technology aan Wageningen University & Research plantaardig ging eten, maakte ze de gerechten uit haar jeugd na en ontdekte ze hoe voorspelbaar de chemie achter ingrediënten zoals tofu en seitan is.

Als masterstudent startte ze haar eigen onderneming en ontwikkelde ze voedselproducten voor supermarkten en plantaardige bedrijven. In augustus 2024 plaatste ze haar eerste kookvideo; tweehonderd video's later vond ze haar stem door zich te onderscheiden met video's over de wetenschap en technieken achter het koken. Met deze unieke aanpak bereikt ze inmiddels ruim 1,4 miljoen volgers op Instagram, Facebook, YouTube en TikTok.

Vanuit Thailand runt ze haar bedrijf, waarmee ze videocursussen en techniekboeken maakt over het zelf maken van tofu, tempeh en seitan. Haar eerste gids, Tofu Mastery, werd wereldwijd al meer dan 33.000 keer verkocht. In al haar werk laat ze zien dat traditionele Aziatische technieken en moderne wetenschap elkaar versterken en dat iedereen dit kan leren.

Kiriko Mechanicus (1995) is een Nederlands-Japanse documentairemaker, kunstenaar, schrijver van fictie en non-fictie, en culinair historicus. Haar werk gaat over alles wat we als mensen in ons mond stoppen (tomaten, woorden, lichaamsdelen, vooroordelen etc.) en onderzoekt hoe geschiedenis, identiteit en maatschappelijke ongelijkheid doorwerken in het heden. Met haar veelzijdige artistieke benadering maakt ze complexe thema’s toegankelijk en bespreekbaar.

Haar afstudeerfilm A Tomato Tragedy (2023), over de uitbuiting van Afrikaanse arbeidsmigranten in Italië, werd bekroond met de Filmfonds Wildcard. In 2026 maakte ze haar debuutfilm How to Catch a Butterfly, een persoonlijke documentaire over etnische fetisjisme, seksueel geweld en de moorden op zes Aziatische vrouwen door Robert Aaron Long in 2021. De film beleefde zijn wereldpremière op het prestigieuze Amerikaanse festival SXSW, werd vertoond op CinemAsia en won het Gouden Kalf voor Beste Korte Documentaire op het NFF.

Daarnaast maakt Kiriko podcasts (voor de VPRO en Lab111), televisieprogramma’s, theater en culinaire installaties met haar collectief Maison Dante. Met haar werk verbindt ze kunst en maatschappijkritiek en creëert ze ruimte voor verhalen die gehoord moeten worden.

Romée Mulder (1990) is erfgoedprofessional, gespecialiseerd in educatie over koloniale geschiedenis en publieksparticipatie. Zo ontwikkelt ze bij het Indisch Herinneringscentrum onderwijsmateriaal voor Onsland.nl over de gedeelde geschiedenis van Nederland en Indonesië, en begeleidt ze als trainer emotienetwerken aan de Reinwardt Academie complexe gesprekken over ons erfgoed.

Diezelfde blik op geschiedenis vormt de basis voor haar werk als modeontwerper: ze ontwerpt geen gewone kleding, maar gebruikt textiel als een levend archief. Als designer en co-founder van Guave, dat zij samen met Myrthe Groot runt, gebruiken zij de patronen in de Javaanse batik om verhalen over dekolonisatie en cultuuroverdracht zichtbaar te maken. Guave is een slow fashion label waarin ambacht, roots en Javaanse batik samenkomen, ontstaan vanuit hun zoektocht naar zelfexpressie, identiteit, liefde voor textiel en ambacht.

De kledingstukken worden in kleine collecties geproduceerd of custom made van begin tot eind gemaakt in een atelier in Amsterdam: allemaal van handgemaakte batik cap (koperen stempels) en batik tulis (handgetekend met was) en de duurzame stoffen uit Enschede Textielstad. Hiermee geven zij uitdrukking aan hun persoonlijke familiegeschiedenis in Indonesië, roots en culturele verbondenheid. Vanuit Guave maakten ze o.a. de kostuums voor de voorstelling ‘Lichter dan ik’ (2021) en zijn ze onderdeel van de documentaire ‘Batik, Beats en Bumbu’ (2026) van Claire Pijman.

Fotocredits: Esmée de Vette

Ethan Nguyen (hij/hen) heeft Vietnamees-Chinese roots en is een van de eerste openlijk trans en non-binaire Aziatisch-Nederlandse acteurs in een Nederlandse bioscoopfilm. Sinds zijn acteerdebuut in 2022 zet hij zich in voor meer diversiteit binnen de film- en televisiewereld.

Gedreven door het gebrek aan Aziatische trans en non-binaire zichtbaarheid schreef hij de korte film Stiletto (NFF 2023), waarin hij zelf de hoofdrol speelde. De film werd geselecteerd voor het Nederlands Film Festival 2023.

Sindsdien speelt hij in internationale producties zoals Amsterdam Empire (Netflix), The Kollective, en vertolkt hij een politieagent in Medisch Centrum West. In 2025 maakte hij zijn speelfilmdebuut als de stoere punker Fox in HalloWiebe, een rol waarin hij in 2026 terugkeert in het bioscoopvervolg HalloWiebe: Overdrive.

Daarnaast was Nguyen ruim twee jaar lang een prominent gezicht van een landelijke NS-campagne op billboards en in televisie- en radiocommercials.

Nguyen kiest bewust voor onconventionele rollen. Door hardnekkige stereotypen te doorbreken en de veelzijdigheid van de Aziatische gemeenschap zichtbaarder te maken, creëert hij ruimte voor nieuwe perspectieven en authentieke representatie.

‍

‍

‍

Cheroney Pelupessy is choreograaf, danser en artistiek leider van Stichting KETURUNAN. Haar werk vertrekt vanuit haar Molukse en Indonesische roots en onderzoekt hoe cultureel erfgoed, lichamelijke herinnering en hedendaagse dans elkaar kunnen versterken. Ze maakt werk dat persoonlijk is maar collectief resoneert, en geeft ruimte aan verhalen die lang buiten het podium bleven.
Begin oktober 2026 won ze de Gieskes-Strijbis Podiumprijs, de grootste podiumprijs van Nederland voor mid-career makers, en de Innovatieprijs tijdens de Nederlandse Dansdagen Maastricht.
In 2022 ging haar multidisciplinaire project KETURUNAN in première, bestaande uit een voorstelling, foto-expositie en korte documentaire over de dansers. Na meerdere tournees in Nederland werd KETURUNAN in 2024 ook gepresenteerd in Indonesië
en de Molukken. Daarna volgden de korte voorstellingen Nasib Katong Dua (****), TARI en Just Before...
In 2023 won Cheroney The Next! voor haar conceptplan voor Mama’ku, een intieme combinatie van documentaire en dans over de relatie tussen moeder en dochter. De voorstelling speelde voor volledig uitverkochte zalen en de film Mama’ku - van Jakarta tot de Molukken ontving een Gouden Kalf van het Publiek 2026 voor de best bezochte documentaire. In 2026 ging Draagkracht in première, een voorstelling voor zeven dansers over de onvertelde verhalen van Indonesische, Molukse en Indische vrouwen.
Van 2025 tot 2027 is Cheroney onderdeel van de Nieuwe Makersregeling van het Fonds Podiumkunsten en ze maakt deel uit van het changeMakers traject (2025–2026) van de Nederlandse Dansdagen. Daarnaast is ze curator van Cerita Kita in Felix Meritis, waar ze kunstenaars en ondernemers van Indonesische en Molukse komaf samenbrengt.

Fotocredits: Gi Au-Yeung

Alina Sharipova is cabaretier en comedian, geboren in Oezbekistan en opgegroeid in België. Met haar scherpe humor, feilloze timing en openhartige verhalen onderzoekt ze thema’s als identiteit, opvoeding en het leven tussen twee culturen. Haar stijl is ontwapenend, confronterend en messcherp, waarbij ze moeiteloos persoonlijke ervaringen vertaalt naar herkenbare maatschappelijke vraagstukken en het publiek op geestige wijze bij haar act betrekt.

In 2026 won ze het Leids Cabaret Festival, waarmee ze zich nadrukkelijk op de kaart zette binnen de Nederlandse cabaretwereld. Sinds 2023 is ze een vaste comedian bij Comedy Club Haug in Rotterdam en deelde ze het podium met onder anderen Jaap van der Wal, Daniël Arends en Theo Maassen.

Ook internationaal laat Alina van zich horen. Ze treedt op in het Engels en verzorgde voorprogramma’s voor grote namen als Taylor Tomlinson en Nate Bargatze.

Fotocredits: Anne van Zantwijk.

Samboleap Tol (1990) is een kunstenaar van Khmer-afkomst die met kinetische, interactieve sculpturen thema’s als culturele identiteit, ontheemding en de postkoloniale diaspora onderzoekt. Ze verkent hoe politieke ontwrichtingen het begrip van liefde, geloof en waardigheid van generatie op generatie beïnvloeden, en zoekt naar voorouderlijke wijsheid om te delen met generatiegenoten.

Haar werk verbindt traditionele Khmer-rituelen en geluiden met hedendaagse technologie en sculpturale vormen. Via materialiteit, geloof en schrift onderzoekt ze de culturele banden tussen het premoderne Java, Cambodja en India, waarmee ze persoonlijke en collectieve herinneringen tastbaar maakt.

In 2023 ontving Tol de Dolf Henkes Prijs en was ze artist-in-residence bij het Cemeti Institute in Yogyakarta. In 2026 nam ze deel aan The Spirits of Maritime Crossing, een nevenexpositie van de 61e Biënnale van Venetië, mogelijk als eerste vrouwelijke Khmer-kunstenaar in de geschiedenis van de Biënnale. Met haar werk geeft ze onderbelichte geschiedenissen een nieuwe stem.

Fotocredits: Settia Tin

‍